Uitleg van termen in de stofstructuur die textielprofessionals moeten begrijpen

Mar 16, 2024

Laat een bericht achter

20240315135114


Stof:
Een product dat wordt gemaakt door twee systemen van garens (ketting en inslag) die loodrecht op elkaar staan, volgens een bepaald patroon op een weefgetouw met elkaar te verweven. Stoffenstructuur:
De geometrische vorm van ketting- en inslaggarens in de stof.
Interlacing punt:

Het punt waar ketting- en inslaggarens elkaar kruisen.
Warp-interlacingpunt:
Een verweven punt waar het scheringgaren over het inslaggaren zweeft.

Inslag interlacing punt:
Een verweven punt waar het inslaggaren over het scheringgaren zweeft.

Interliniëringscyclus (volledige structuur):
Wanneer het zwevende en zinkende patroon van ketting- en inslaginterliniëringspunten een cyclus bereikt, wordt dit een interliniëringscyclus genoemd.
Uniforme structuur:
Binnen een vervlechtingscyclus, wanneer het aantal kettingvervlechtingspunten gelijk is aan het aantal inslagvervlechtingspunten, wordt dit een uniforme structuur genoemd. Scheidingsstructuur:

Wanneer binnen een verstrengelingscyclus het aantal scheringverstrengelingspunten groter is dan het aantal inslagvervlechtingspunten, wordt dit een scheringvlakstructuur genoemd.
Inslag-onder ogen gezien Structuur:

Wanneer binnen een vervlechtingscyclus het aantal inslagvervlechtingspunten groter is dan het aantal scheringvervlechtingspunten, wordt dit een inslagvlakstructuur genoemd.
Aantal stappen:
Het aantal verweven punten tussen aangrenzende garens in hetzelfde systeem langs de longitudinale (of transversale) richting. Het aantal stappen wordt weergegeven door S (stap).

Opmaakschema:
Een diagram dat de voorwaarden voor weefgetouwweven weergeeft, inclusief structuurschema, heveltekenschema, riettekenschema en hijsplan.

Structuurschema:
Een diagram dat wordt gebruikt om het verweven patroon van schering- en inslaggarens in de stof weer te geven.
Riettekeninggrafiek:

Een grafiek die het aantal scheringgarens aangeeft dat elke deuk binnengaat, weergegeven door twee horizontale rijen, gelegen tussen de structuurkaart en de heveltekenkaart.
Heddle-opstelschema:
Een diagram dat de volgorde toont waarin elk scheringgaren door elke pagina van de hevels in het structuurdiagram gaat.

Hijsplan (afwerpplan):
Een kaart die de beweging van de genezingen regelt.

Single-start platbinding:
Een platbinding beginnend met een kettinginterliniëringspunt.
Dubbelbegin platbinding:
Een platbinding beginnend met een inslaginterliniëringspunt.

Weefhoek:
De hoek tussen de diagonale richting van het weefsel en de inslagrichting.
Vlotterlengte:
Het aantal garens uit het ene systeem dat continu over de garens van het andere systeem zweeft.

Gemiddelde vlotterlengte:
De verhouding tussen het aantal garens in een verweven cyclus en het aantal keren dat een enkel garen verweven is binnen de cyclus.

Stofdekkingsfactor (Ej, Ew, E):
De dekkingsfactor van een stof verwijst naar het percentage van het gebied dat wordt ingenomen door het projectiegebied van het garen in het stofgebied, in wezen de dekkingsgraad of coëfficiënt.
Onregelmatig satijn:
In een interliniëringscyclus, waarbij het aantal stappen varieert, wordt dit type satijn onregelmatig satijn genoemd.
Normaal Satijn:
In een interliniëringscyclus, wanneer het aantal stappen constant is, wordt dit type satijn normaal satijn genoemd.
Kleurafwijkingsvolgorde:
De volgorde van rangschikking van verschillende gekleurde kettinggarens (van links naar rechts).
Kleurafwijkingscyclus:
Het aantal kettinggarens dat nodig is om de kleurkettingvolgorde één keer te herhalen.
Kleur inslagvolgorde:
De volgorde van plaatsing van verschillende gekleurde inslaggarens (van onder naar boven).

Kleurinslagcyclus:
Het aantal inslaggarens dat nodig is om de kleurinslagvolgorde één keer te herhalen.
Kleur passend patroon:
Het uiterlijk van de stof wordt gevormd door de combinatie van stofstructuur en kleurgarencyclus.
Dubbele structuur:
Gevormd door het verweven van twee systemen kettinggarens en één systeem inslaggarens of twee systemen inslaggarens met één systeem kettinggarens. Gezichtsstructuur:
De voorkant van het weefsel, gevormd door het verweven van de buitenste ketting- en inslagdraden.
Achterstructuur:

De achterkant van het weefsel, gevormd door het verweven van de binnenste ketting- en inslaggarens.

Binnenstructuur:
De binnenkant van de rugstructuur, dwz in de stof.
Inslag dubbele structuur:

Gevormd door het verweven van twee systemen van inslaggarens (oppervlak en binnenkant) met één systeem van kettinggarens.
Variatie in platbinding:
Het verlengen van verweven punten langs de scheringrichting (inslagrichting) of het gelijktijdig verlengen van verweven punten in zowel schering- als inslagrichtingen.
Afwijkend platbinding:
Gebaseerd op platbinding, waarbij de verweven punten zich langs de scheringrichting uitstrekken.
Gevarieerd platbinding met kettinglijn:
Wanneer de vlotterlengtes in de kettingbindingstructuur niet uniform zijn, wordt dit een gevarieerd kettingbindingsweefsel genoemd.
Inslag-onder ogen gezien Duidelijk Weefsel:
Gebaseerd op platbinding, waarbij de verweven punten zich langs de inslagrichting uitstrekken.
Gevarieerd platbinding met inslagzijde:
Wanneer de vlotterlengtes in de inslagweefselstructuur niet uniform zijn, wordt dit een gevarieerd inslagweefsel genoemd.
Gecontroleerde structuur:
Gebaseerd op platbinding, waarbij de verweven punten zowel in de schering- als in de inslagrichting worden verlengd om kleine vierkanten te vormen.
Twill-variatie:
Op basis van de oorspronkelijke keperstructuur kunnen wijzigingen worden aangebracht door de lengte van de verweven punten uit te breiden, de waarde of richting van het aantal stappen te veranderen (dwz de richting van de keperlijn te veranderen), of door verschillende methoden tegelijkertijd te gebruiken om verschillende kepervariaties te verkrijgen.
Verbeterde twill:

Gebaseerd op de originele keperstructuur, waarbij de verweven punten zich uitstrekken naast individuele verweven punten (in de schering- of inslagrichting).

Samengestelde keperstof:
Samengesteld uit twee of meer keperlijnen gevormd door kettingdrijvers (of inslagdrijvers) van verschillende diktes.
Twill met variabele hoek:
Een structuur waarbij de hoek tussen de keperlijn en het inslaggaren kan veranderen.
Bergvormige twill:
Op basis van de keperstructuur zorgt het veranderen van de richting van de keperlijn of het afwisselen van het teken van het aantal stappen ervoor dat de helft van de keperlijnen naar rechts en de andere helft naar links afloopt.
Gebroken keperstof:
Samengesteld uit linker en rechter keperstof, maar er zit een duidelijke scheidslijn tussen. Aan beide zijden van deze lijn zijn de schering- en inslagvervlechtingspunten tegengesteld en discontinu.
Diamantkeperstof:
Een keperpatroon in het structuurdiagram dat bestaat uit keperlijnen van dezelfde of verschillende diktes die ruitvormen vormen.

Gebogen keperstof:
Gebaseerd op keperstof met variabele hoek, waarbij het aantal stappen in de scheringrichting (of inslagrichting) variabel is.

Zigzagkeperstof:
Afgeleid van bergvormige keperstof, met toppen aan de top van elke berg gerangschikt langs een diagonale lijn, die de bergen met elkaar verbindt in een zigzagvorm.
Rietmat Twill:
Het veranderen van de richting van de keperlijnen, samengesteld uit delen die naar rechts en links hellen, die lijken op een geweven rieten mat, vandaar de naam rietmat keperstof.
Satijnen variatie:
Gebaseerd op de originele satijnstructuur, meestal opgebouwd door het toevoegen van schering- (of inslag)-interliniëringspunten, het veranderen van het aantal stappen of het verlengen van interliniëringspunten.

Streepstructuur:
Twee of meer structuren zijn naast elkaar opgesteld.

Verticale streepstructuur:
Wanneer twee of meer structuren horizontaal naast elkaar worden geplaatst, vormt elke verschillende structuur verticale strepen.
Controlestructuur (kleine controlestructuur, vierkante structuur):
Gebruik maken van structuren met schering- en inslagvlakken om een ​​rasterpatroon te vormen in de schering- en inslagrichtingen, waarbij identieke structuren in tegenovergestelde hoeken van de diagonaal worden geplaatst.
Kleur passend patroon:
Door gebruik te maken van twee of meer eenvoudige structuren gecombineerd met gekleurde garens, ontstaat er een kleurmatchend patroon op het oppervlak van de stof, bestaande uit verschillende kleuren.